ΚΛΑΣΙΚΗ ΙΠΠΙΚΗ ΤΕΧΝΗ – ΕΞΗΓΗΣΗ
Αιθέριες Κινήσεις: Το Levade και το Capriole της Ιππικής Δεξιοτεχνίας
Οι πιο απαιτητικές κινήσεις της κλασικής ιππασίας σηκώνουν το άλογο εντελώς από το έδαφος. Δείτε τι περιλαμβάνουν οι κινήσεις levade, courbette και capriole, και πού διατηρούνται ακόμη.
Δείτε εισιτήρια για το ιππικό μπαλέτο του Χερέθ ↗Τι σημαίνει «αιωρείται πάνω από το έδαφος»
Στην κλασική ιππασία — που συχνά αποκαλείται και «υψηλή σχολή» — τα άλματα πάνω από το έδαφος αποτελούν μια μικρή ομάδα προχωρημένων κινήσεων, κατά τις οποίες το άλογο σηκώνεται από το έδαφος στα πίσω πόδια του ή πηδά εντελώς στον αέρα, κρατώντας απαιτητικές θέσεις που χρειάζονται χρόνια προοδευτικής εκγύμνασης δύναμης. Βρίσκονται εντελώς έξω από το σύγχρονο αγωνιστικό dressage· δεν θα τις δείτε σε ολυμπιακό τεστ dressage ούτε σε κανένα συνηθισμένο μάθημα ιππικού ομίλου. Η προέλευσή τους ανάγεται συνήθως στην εκπαίδευση του ιππικού και των ιππικών ακαδημιών, όπου η ίδια δύναμη και υπακοή που απαιτούνται για να κρατηθούν αυτές οι θέσεις είχαν πρακτική αξία στην έφιππη μάχη και στους στενούς ελιγμούς του πεδίου της μάχης αιώνες πριν.
Η λεβάδα
Το levade είναι η θεμελιώδης κίνηση της ομάδας: το άλογο μαζεύει τα μπροστινά του πόδια και ισορροπεί όλο του το βάρος στα βαθιά λυγισμένα πίσω πόδια, κρατώντας το σώμα του σε γωνία περίπου 45 μοιρών από το έδαφος για αρκετά δευτερόλεπτα κάθε φορά. Στο κοινό μοιάζει σχεδόν ακίνητο, αλλά είναι μία από τις πιο απαιτητικές σωματικά θέσεις που μπορεί να κληθεί να κρατήσει ένα άλογο — απαιτεί εξαιρετική δύναμη στα πίσω πόδια και απόλυτη εμπιστοσύνη μεταξύ αλόγου και αναβάτη, καθώς το άλογο πρέπει να δεχτεί να ισορροπεί ακριβώς στο χείλος της πτώσης προς τα πίσω, χωρίς να πανικοβάλλεται ή να μετατοπίζει το βάρος του.
Η κουρμπέτα
Ξεκινώντας από μια θέση σαν λεβάδα, το courbette προσθέτει κίνηση: το άλογο πηδά προς τα εμπρός αρκετές φορές στηριζόμενο μόνο στα πίσω του πόδια, με τα μπροστινά μαζεμένα και αιωρούμενα καθ' όλη τη διάρκεια της ακολουθίας, αντί να κατεβάζει το μπροστινό μέρος για να επαναλάβει το άλμα, όπως σε μια συνηθισμένη ανατάση. Συχνά περιγράφεται ως το άλογο να «πηδά» χωρίς τα μπροστινά του πόδια να ακουμπήσουν ποτέ στο έδαφος, και αποδεικνύει ένα επίπεδο δύναμης των πίσω ποδιών, ισορροπίας και διαρκούς μυϊκού ελέγχου που απαιτεί χρόνια προοδευτικής, προσεκτικά βαθμονομημένης εκπαίδευσης για να αναπτυχθεί με ασφάλεια, χωρίς να τραυματιστεί η πλάτη ή τα πίσω πόδια του αλόγου στην πορεία.
Το καπριόλε
Το καπριόλε είναι το πιο θεαματικό από τα «αέρια» άλματα: το άλογο εκτοξεύεται ολοκληρωτικά στον αέρα, μαζεύει τα μπροστινά του πόδια προς το στήθος στο απόγειο του άλματος και κλωτσάει απότομα με τα δύο πίσω πόδια πριν προσγειωθεί σταθερά και στα τέσσερα. Ιστορικά, συνδέεται με την υποτιθέμενη ικανότητα του αλόγου να υπερασπίζεται τον έφιππο αναβάτη του χτυπώντας με τα πίσω πόδια τους επιτιθέμενους στο έδαφος — είτε αυτό υπήρξε ποτέ κυριολεκτική, τακτική μάχης σε τακτική βάση είτε όχι, είναι η ιστορία που οι περισσότερες κλασικές ιππικές ακαδημίες εξακολουθούν να διηγούνται σήμερα για να εξηγήσουν τον αρχικό στρατιωτικό σκοπό της κίνησης.
Εκεί όπου αυτές οι κινήσεις εξακολουθούν να εκτελούνται
Ελάχιστα ιδρύματα παγκοσμίως εκπαιδεύουν και εκτελούν αυτές τις κινήσεις, και το καθένα το κάνει με τον δικό του τρόπο, διαμορφωμένο από τη ράτσα των αλόγων με τα οποία συνεργάζεται και από τη στρατιωτική ή αυλική παράδοση από την οποία προήλθε. Η Ισπανική Σχολή Ιππασίας της Βιέννης παραμένει ο πιο γνωστός προορισμός για αυτές τις κινήσεις, χτισμένη γύρω από τα Λιπιτζάνερ, που εκτρέφονται και εκπαιδεύονται ειδικά για την υψηλή σχολή ιππασίας, ενώ το Cadre Noir του Σωμύρ διατηρεί μια παράλληλη γαλλική παράδοση. Η Βασιλική Ανδαλουσιανή Σχολή της Χερέθ παρουσιάζει ένα διαφορετικό ρεπερτόριο: το δημόσιο πρόγραμμά της επικεντρώνεται στην κλασική ιππασία και στη ντόμα βακέρα, το ισπανικό στυλ εργασίας με άλογα, και όχι στα άλματα πάνω από το έδαφος, οπότε οι επισκέπτες δεν θα πρέπει να περιμένουν να δουν λεβάδα, κουρμπέτα ή καπριόλα εκεί.
| Ακαδημία | Άλογα που χρησιμοποιούνται | Εκεί που ταιριάζει |
|---|---|---|
| Ισπανική Σχολή Ιππασίας, Βιέννη | Λιπιτζάνερ | Το πιο διάσημο σπίτι των αέρινων κινήσεων πάνω από το έδαφος, που παρουσιάζονται ως μέρος ενός επίσημου κλασικού προγράμματος. |
| Cadre Noir, Σωμύρ (Γαλλία) | Σελ Φρανσέ και άλλες γαλλικές φυλές | Μια γαλλική ακαδημία με στρατιωτικές ρίζες που διατηρεί τη δική της κλασική ιππική παράδοση |
| Βασιλική Σχολή της Ανδαλουσίας, Χερέθ | ΠΡΙΝ / Ανδαλουσία | Το δημόσιο πρόγραμμά του επικεντρώνεται στην κλασική ιππασία και στη ντομα βακέρα· οι αερομεταφορές πάνω από το έδαφος δεν αποτελούν μέρος της παράστασης. |
Γιατί επιβίωσαν ως παράσταση, όχι ως άθλημα
Τα αεροβατικά ιππασίας εξαφανίστηκαν από την κυρίαρχη ιππασία όταν το ιππικό έπαψε να κρίνεται στη ράχη του αλόγου, ωστόσο ένας μικρός αριθμός κλασικών ακαδημιών συνέχισε να τα διδάσκει, ως ζωντανή κληρονομιά, αντί να αφήσει την τέχνη να χαθεί οριστικά μαζί με τα άλογα που κάποτε τη γνώριζαν. Γι' αυτό και σήμερα παρουσιάζονται ως τέχνη και παράδοση, όχι ως άθλημα — κανένα σύστημα βαθμολογίας δεν τα επιβραβεύει, και κανένα σύγχρονο ιππικό άθλημα δεν απαιτεί από ένα άλογο να τα μάθει. Το να τα παρακολουθεί κανείς από κοντά σημαίνει, στην ουσία, να βλέπει μια άσκηση στρατιωτικής εκπαίδευσης αιώνων να διατηρείται ζωντανή αποκλειστικά επειδή ελάχιστα ιδρύματα, όπως η Βασιλική Σχολή, επέλεξαν να τη διαφυλάξουν για την ίδια της την αξία.
Δεν είστε σίγουροι ποια ημερομηνία παράστασης να διαλέξετε ή πού να καθίσετε;
Αφήστε μας το email σας και περίπου πότε ταξιδεύετε — θα σας στείλουμε μια σύντομη ενημέρωση για το πώς ανεβαίνει η παράσταση, πόσο νωρίς εξαντλείται και πώς μοιάζει μια καλή θέση.